Voor mensen die begeleiding en groei zoeken

Mijn verhaal

Ik ben gek op avontuur en verhalen. Zolang ik mij kan herinneren wilde ik reisgids worden: mensen helpen de weg te vinden. Inmiddels begrijp ik dat dit ook kwam doordat ik anderen wilde geven waar ik zelf behoefte aan had.

Als kind was voelde ik dat ik anders was, gevoelig, maar ook een meester in het wegstoppen van alles wat ik voelde. Ik leerde ook: wegstoppen die emoties en ik werd een denkertje. Ondertussen ben ik al jaren aan het leren om mijn gevoel er te laten zijn en te leven en werken vanuit mijn hart én hoofd. Intuïtie, verbinding, gevoelig, kwetsbaar, nuchter, humor, positief, open zijn kwaliteiten die zo bij me passen en van waaruit ik leef en werk.

Meerdere malen ben ik in het leven mijn eigen grenzen tegengekomen

Ik werd geconfronteerd met tegenslag: met ziekte, met verlies. En ik begon steeds meer in te zien dat in het omgaan met wat het leven van me vroeg, ik niet altijd een passend antwoord wist te geven. Mijn eigen overlevingsmechanismen en patronen werkten niet meer. En zo ging ik op zoek naar andere wegen, door middel van coaching en opleiding. Mijn nieuwsgierigheid en passie voor persoonlijke ontwikkeling, leidde tot het besluit me te gaan omscholen tot begeleider. Op zoek naar verdieping kwam ik onder meer terecht bij Phoenix Opleidingen, waar ik mijn begeleiderschap vorm heb leren geven.

Een bevrijdende beweging

In mijn eigen persoonlijke ontwikkeling heb ik, met behulp van inspirerende leermeesters, ontdekt hoe ik mijzelf erkenning kan geven. Hoe ik kan vertrouwen op het feit dat ik de moeite waard ben, tevoorschijn mag komen, zonder voorwaarden. Gewoon omdat ik ben wie ik ben, zonder dat ik daarvoor een deel van mezelf verberg of een masker op zet. Hoe ik kan uitreiken naar anderen voor steun. Omdat zelf doen, niet betekent dat ik het alleen moet doen. Komen deze gedachten en gevoelens nu nooit meer bij me op? Zeker wel. Maar, ik weet mijn pad hierin nu. De kunst is dit pad in het oog houden als oude patronen oppoppen. En met mildheid naar mijn leren durven kijken.

Mijn gave en mijn opgave

In mijn werk als begeleider helpt het me om bekend te zijn met gevoelens van boosheid en verdriet, de angst niet genoeg, niet welkom, niet oké te zijn. Dankbaar ben ik dat ik elke keer weer voor mag gaan in het onthullen van mijn schaduwkanten, in het omarmen van mijzelf als geheel, in plaats van met alleen datgene wat in mijn ogen de moeite waard is. Me vol laten zien, met alles wat er is, als dikke uitnodiging aan mijn cliënten om dat te volgen, daar ligt mijn gave én mijn opgave.

En zo is mijn eigen weg de basis geworden voor mijn begeleiding. Ik ken iets van de zoektocht en dat voelen mijn cliënten die ik begeleid in mijn praktijk. Ik heb zelf ervaren dat in de verwonding ook goudstof zit. Ik gun jou deze reis ook.